Βοήθεια, μεγαλώνω!

Καλημερίζω όλους τους μπακαλόγατους,
Κι ελπίζω σε αυτό το τεφτέρι να στριμωχτούμε πολλοί. Γιατι είναι η καλή παρέα που κάνει την διαφορά!
Χαίρομαι, επίσης, που το τεφτέρι μας θα εχει μαζι μου γενέθλια, οποτε να σας πληροφορήσω οτι το μπακαλοτέφτερο μας είναι Ιχθύς κι αν θέλετε βγάζουμε και ωροσκόπο.......
Μια που εγω, πολυαγαπημένε Προκόπη, έφτασα στα δεύτερα ...αντα, και πέρασα τα τελευταία μου χρόνια στην υπόγεια κι ανομολόγητη αγωνία τού "Βοήθεια μεγαλώνω!", τωρα τολμώ πια να πώ :"Είναι ωραίο, ρε γ.....το!"
Και επίσης χρωστάω πολλά! Και αποκλειστικά και μονο στον εαυτό μου! Λέω να αρχίζω να καταθέτω μερικά στο μπακαλοτέφτερο μας.
Μετά απο 10 χρόνια μεγαλώματος και σταθερής κοινωνικοποίησης και ένταξης στην ηλικία μου (κάτι που χαροποίησε φυσικά ολο το συγγενολόι), κοίταξα ένα πρωί στον καθρέφτη κι αντίκρισα ένα πρόσωπο που όχι μόνο δεν ήξερα αλλά κι ενα πρόσωπο που ποτέ μου δεν θα ήθελα να είμαι. "Αυτη δεν είμαι εγώ", είπα. Κι ετσι,απο εκείνο το ωραίο πρωί αποφάσισα να είμαι εγώ. Κι απο τότε το μεγάλωμα έγινε ζεστό, πολύτιμο και σοφό.
Εντάξει, δεν θα πώ ψέμματα, οι ρυτίδες με αγανακτούν, γυναίκα είμαι, αλλά τελικά κι αυτές ίσως να θέλουν λίγο περισσότερη αγάπη και προσοχή. Θα σας ενημερώσω όταν καταλήξω!
Αυτά προς το παρόν, σήμερα παίρνουμε βαθμούς και θα επανέλθω δριμύτερη με τα εκπαιδευτικά μου παράπονα